Bilim insanları, koloni parazitlerin tehdidi altındayken bal arılarının kovanlarını korumak için sosyal mesafeyi kullandıklarını keşfetti.
Çalışma, bal arılarının, insanlardan COVID-19 salgını sırasında yapmaları istendiği gibi, etkileşimlerini değiştirerek zararlı bir parazitten gelen istilaya nasıl tepki verdiğini gösterdi .
Özellikle arıların, koloninin en iç kısmındaki genç arılar ile en dıştaki kompartımanı işgal eden yaşlı toplayıcı arılar arasındaki mesafeyi arttırdığı gözlendi.
Dr Alessandro Cini, “Arılar sosyal bir hayvandır, çünkü sorumlulukları ve karşılıklı tımar gibi etkileşimleri bölmekten yarar sağlarlar, ancak bu sosyal aktiviteler enfeksiyon riskini artırabildiğinde, arılar sosyal mesafeyi benimseyerek riskleri ve faydaları dengelemek için evrimleşmiş gibi görünüyor” dedi.
Bir kolonide Varroa parazitinin varlığına yanıt olarak, kovan iç ve dış bölmeler arasındaki ayrımı artırmaya başladı. Bu, parazitin yayılmasını azaltan bir değişiklik.
Varroa destructor olarak da bilinen Varroa akarı, bir bal arısı kolonisini yok edebilen en az beş virüsü yaymak için bir vektördür ve küresel olarak arı kolonilerinin kaybına katkıda bulunan faktörlerden biri olarak kabul edilir.
UCL ve İtalya’daki Sassari Üniversitesi’ndeki araştırmacıları içeren uluslararası bir ekip, istila edilen kolonileri olmayanlarla karşılaştırdı ve sonuçlarını Science Advances dergisinde yayınladı.
Arıların akar bulaşmasını artırabilecek davranışlarından birinin (yiyecek arama dansları) istila edildiğinde kovanın orta kısımlarında çok daha az sıklıkla meydana geldiğini keşfettiler.
Ekip ayrıca, tımar davranışlarının kovanın orta kısmında daha yoğun hale geldiğini, yani genç bakıcı ve tımarcı arıların bir istilaya tepki olarak merkeze doğru sürüldüğü, yaşlı toplayıcıların dışarı doğru itildiği ve gruplar arasındaki mesafenin arttığını gözlemledi.
Sassari Üniversitesi’nden başyazar Dr Michelina Pusceddu şunları söyledi: “Aynı parazit bulaşmış kolonideki iki arı grubu arasındaki sosyal mesafede gözlemlenen artış, bal arılarının patojenler ve parazitlerle savaşmak için nasıl evrimleştiğinin yeni ve bazı yönlerden şaşırtıcı bir yönünü temsil ediyor.
Dr Pusceddu, “Bir hastalık tehdidine yanıt olarak sosyal yapılarını uyarlama ve bireyler arasındaki teması azaltma yetenekleri, mümkün olduğunda sosyal etkileşimlerin faydalarını en üst düzeye çıkarmalarına ve gerektiğinde bulaşıcı hastalık riskini en aza indirmelerine olanak tanır.
Bal arısı kolonileri, sosyal mesafeyi incelemek ve bu davranışın değerini ve etkinliğini tam olarak anlamak için ideal bir model sağlar” dedi.
